1/31/10

ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား

ဟိုတေလာေလးတုန္းက ေဆာင္းပါးေကာင္း တစ္ပုဒ္ဖတ္ရတယ္။ လူအမ်ား ဖတ္သင့္ ၊ သိထားသင့္ တဲ့ ႐ိုးရာဓေလ့ျဖစ္လို႕ ေဆာင္းပါးရွင္ ရဲ့ မူလအာေဘာ္အတိုင္း " အစ ၊ အဆုံး " ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

ကိုကိုလတ္ ( ဆည္ေျမာင္း ) ရဲ့ ေဆာင္းပါး " ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား " ကို အပိုင္း ၃ ပိုင္းခြဲလိုက္ပါတယ္။ ခုအပိုင္း (၁)ကို အရင္ဖတ္ျပီး အသိ သစ္ေတြေပးလိုရင္ျဖင့္ ကြန္မန့္ေရးထားခဲ့ေစခ်င္ပါတယ္။
===================================

ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
ကိုကိုလတ္ ( ဆည္ေျမာင္း )
သူရဇၨ မဂၢဇင္း
အတြဲ(၁၀) အမွတ္ (2)
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ
စာမ်က္ႏွာ ၂၂၀ ။



ပုဂံေခတ္ကပင္ရွိခဲ့ေသာ ၾကက္တိုက္ျခင္းဓေလ့သည္ ယေန႕ျမန္မာႏိုင္ငံ ၏ ေလာင္းကစားဥပေဒႏွင့္ ျငိစြန္းသျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ တားျမစ္ထားပါသည္။ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအရပ္ရပ္ရွိ ေက်းလက္ေဒသအမ်ားစုတြင္ ႏွစ္စဥ္ စပါးရိတ္သိမ္းျပီးအခ်ိန္မ်ား၌ ျမန္မာ့႐ိုးရာ ဓေလ့ စစ္စစ္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲအျဖစ္ က်င္းပေသာ ၾကက္ပြဲမ်ားမွာ ေလာင္းေၾကးအရ မမ်ားေသာ္လည္း ျမန္မာ့တိုက္ၾကက္မ်ိဳး႐ိုး စစ္စစ္မ်ား မတိမ္ေကာေစေရးအတြက္ ထိန္းသိမ္းသည့္ အေနျဖင့္ ဝါသနာရွင္မ်ားမွ ျပဳလုပ္သည့္ ၾကက္ပြဲမ်ားလည္းရွိေၾကာင္း ေလ့လာသိရွိရပါသည္။


ၾကက္ပြဲလာသူအမ်ားစုမွာ ေတာသူေတာင္သားမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားမ်ားအေနျဖင့္ ဝါသနာၾကီးသူအနည္းငယ္သာ လာတတ္ပါသည္။ ၾကက္ပြဲလာ ေတာသူေတာင္သားအမ်ားစုသည္ စကားႂကြယ္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူတို႕ၾကက္ဝိုင္းတြင္ သုံးႏႈန္းသည့္ စကားအေခၚအေဝၚမ်ားသည္ သူတို႕ဝန္းက်င္ရွိ ျမင္ေတြ႕မႈမ်ားကို အေျခခံ၍ ခိုင္းႏိႈင္းေခၚေဝၚၾကသည္မွာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းလွသည္။

ဥပမာ -

နားကပ္ပြင့္
ငရုတ္ေစ့ကပ္
တမာ
တံခါးပိတ္
စင္ေရာ္
က်ီးေျခ
သံပတ္
ေလးတိုင္စင္
ပဲနျပား
တပင္တိုင္
သိမ္း
ၾကန္ စသည့္ အေခၚအေဝၚမ်ားကို ၾကည့္ပါ။

သာမန္လူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ သိရန္မလြယ္ကူေသာ ေဝါဟာရမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ၾကက္ပြဲမ်ားသို႕ မၾကာခဏေရာက္ရွိသူမ်ားပင္ တခ်ိဳ႕အေခၚအေဝၚမ်ားကို ဂ ဃ န ဏ မသိၾကေပ။ ၎ ျမန္မာ့႐ိုးရာ စစ္စစ္ေဝါဟာရ (သို႕) အေခၚအေဝၚမ်ား မွာ မွတ္တမ္းတင္ထားသင့္ပါသည္။ ထိုသို႕ မွတ္တမ္းမတင္ပါက ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဥပမာ - ပုဂံေခတ္က စတင္သုံးစြဲခဲ့ေသာ " ပယ္ " ဆိုသည္ လယ္ေျမအက်ယ္ အဝန္းကို ေခၚဆိုေသာ ေဝါဟာရမွ ယခုအခါ လုံးဝ ေပ်ာက္ကြယ္လုျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံးနီးပါးသည္ လယ္ေျမအက်ယ္အဝန္းကို ဧကအျဖင့္သာ ေခၚေဝၚသုံးစြဲေနၾကပါသည္။ ဧကသည္ ျမန္မာေဝါဟာရ မဟုတ္ပါ။ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရ Acre ကို အသံဖလွယ္၍ သုံးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

" ပယ္ " ဆိုေသာ စကားျဖင့္ လယ္ေျမအက်ယ္အဝန္းအား ေျပာဆိုသည္ကို ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ခန္႕က မႏၲေလးေျမာက္ဘက္ ေတာင္ျပဳံးေက်းရြာတြင္ ဦးေအာင္လွ ဆိုသူ လယ္သမားအဘိုးၾကီးတစ္ဦးက သူ႕တြင္လယ္ (၂) ပယ္ ရွိသည္ဟု ရွားရွားပါးပါး ေျပာဆိုသုံးစြဲခဲ့သည္ကို ေတြ႕ၾကံဳဖူးပါသည္။ ' ပယ္ ' ေဝါဟာရကဲ့သို႕ အျခားေပ်ာက္ကြယ္သြား သည့္ ေဝါဟာရမ်ား ရွိႏိုင္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင္႔မိမိတို႕ လက္လွမ္းမီသမွ် နယ္ပယ္အသီးသီးမွ ေဝါဟာရအမ်ိဳးမ်ိဳးအား မွတ္တမ္းတင္ထားသင့္ပါသည္။


ယခင္က မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ တိုက္ၾကက္ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဖာ္ျပခဲ့မႈမ်ားမွာ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္မ်ား အသားေပး ေဖာ္ျပမႈမ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၾကက္ဝိုင္းသုံး အေခၚ အေဝၚမ်ားအား သီးသန္႕ေရးသားခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားအလြန္ပင္ ရွားပါးပါသည္။ ထို႕ျပင္ ယခုအခါ တိုက္ၾကက္ ႏွင့္ပတ္သက္သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ား ေရးသားေလ့ရွိေသာ ဆရာၾကီး ( ဦး ) ေသာ္တာေဆြ ႏွင့္ ဆရာၾကီး (ဦး) ျမတ္ေလးတို႕ မရွိၾကေတာ့ သျဖင့္တိုက္ၾကက္အေၾကာင္းေရးသူ နည္းပါးလာပါသည္။

ေနာင္တြင္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ ေဆာင္းပါးႏွင့္ ဇာတ္လမ္းမ်ား မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္ေပသည္။ ထို႕ေၾကာင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအရပ္ရပ္သို႕ တာဝန္အရ သြားလာရင္း ကြၽန္ေတာ္ ေလ့လာလိုက္စား မွတ္သားထားသည့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ားကို သုေတသီမ်ားေလ့လာႏိုင္ရန္ ဗဟုသုတ အျဖစ္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။


တိုက္ၾကက္ ႏွင့္ ေလာင္းကစားျခင္းကိစၥကို ဥပေဒအရ ပိတ္ပင္တားျမစ္ထားျခင္းျဖစ္သည္ တစ္ပိုင္းျဖစ္၍ ျမန္မာ့ေဝါဟာရ စစ္စစ္မ်ားကို ေလ့လာေနသည့္ သုေတသီမ်ားအတြက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ တိုက္ၾကက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚအား ေလ့လာမွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းသည္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ သမိုင္းမွတ္တိုင္ က်န္ရစ္ေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။

တိုက္ၾကက္တစ္ေကာင္အား ၎၏ အဂၤါအစိတ္ပိုင္းမ်ားအလိုက္-

၁။ အေမာက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၂။ မ်က္လုံးဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၃။ ႏႈတ္သီးဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၄။ အေမြးအေရာင္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၅။ ေျခဖတ္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၆။ ေျခေထာက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၇။ အတက္ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၈။ အျမီးဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၉။ ကိုယ္ ခႏၶာဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား
၁၀။ ၾကက္ခြပ္လမ္း ( ခြပ္ပံု ခြပ္နည္း၊ ခြပ္စဥ္ ) ဆိုင္ရာ အေခၚေဝၚမ်ား ဟူ၍မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။

1/23/10

" မင္းဘဲ က်င့္ ၊ ငါေတာ့ က်င့္ဘူး "

မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး ကို ဘယ္က်မ္း မွာ စေရးထားတယ္ ၊ ဘယ္ေခတ္ မွာ စေရးတယ္ ၊ ဘယ္သူ ျပဳစုေရးသား တယ္ဆိုတာ ေသခ်ာ မေျပာတတ္ပါ။ ေသခ်ာေျပာႏိုင္တာက မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး ကို " ပ်ဴ " ေက်ာက္စာ၊ အ႐ိုးအိုးစာ စတဲ့ မွတ္တမ္းေတြမွာ ေဖာ္ျပထားတာမေတြ႕ရပါ။

ပုဂံ ေခတ္ေက်ာက္စာေတြမွာလည္း မေတြ႕ရပါ။ မြန္ေက်ာက္စာေတြမွာလည္းမေတြ႕ရ ။ က်န္စစ္သား ( ထီးလိုင္ မင္း ) ထားခဲ့တဲ့ ေက်ာက္စာ( မြန္ဘာသာ ) ကိုေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ မင္း ျဖစ္တဲ့သူဟာ ျပည္သူေတြကို တရားသျဖင့္ ဘယ္လိုအုပ္ခ်ဳပ္တယ္ ၊ တိုင္းျပည္ စည္ပင္သာယာတယ္ ဆိုျပီး သူ႕ကိုယ္သူ သာသာထိုးထိုး မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တာေတာ့ရွိတယ္။

မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး ကို စျပီးေဖာ္ျပတာ အင္းဝေခတ္ေက်ာက္စာေတြျဖစ္တယ္။
( ေဒါက္တာသန္းထြန္း ၊ " အဝေခတ္ ေက်ာက္စာပါ သမုိင္း အေထာက္အထားမ်ား ” ၾကည့္ )
မ်ိဳး႐ိုးစဥ္အဆက္ မင္းေတြဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ငတပါး မင္းေတြဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ မင္းေတြဟာ အနည္းဆုံးေတာ့ ဒီအခ်က္ေတြကို လိုက္နာရမယ္လို႕ မွတ္ယူႏိုင္ပါတယ္။

မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး အခ်ဳပ္
၁။ အလွဴေပးျခင္း၊
၂။ သီလေစာင့္ျခင္း၊
၃။ ေပးကမ္း ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း၊
၄။ သိမ္ေမြ႕ျခင္း၊
၅။ ၿခိဳးျခံျခင္း၊
၆။ အမ်က္မထြက္ျခင္း၊
၇။ သည္းခံျခင္း၊
၈။ ေျဖာင့္မွန္ျခင္း၊
၉။ ျပည္သူတို႔ႏွင့္ မဆန္႔က်င္ျခင္း၊
၁ဝ။ ျပည္သူကို အခြန္အတုတ္ျဖင့္ မညႇဥ္းဆဲျခင္း၊


ဒီလို မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး အေၾကာင္းစေျပာတဲ့ အဝ ၊ ကုန္းေဘာင္ မင္းေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရာမွာ ေျပာကား ေျပာ၏ ၊ တကယ္လိုက္နာ က်င့္သုံးမႉမရွိ လို႕ေတြ႕ရတယ္။

ဒီေတာ့ သူတို႕ေျပာတဲ့ မင္း က်င့္တရား ဆယ္ပါး ဆိုတာ " မင္းဘဲ က်င့္ ၊ ငါေတာ့ က်င့္ဘူး " လို႕ဆိုခ်င္တာလားမသိပါ။


အဝေခတ္ ေက်ာက္စာပါ သမုိင္း အေထာက္အထားမ်ား။ (ပံုမွာ - ပုဂံ ဘုရား ပထိုးေတြမွေန စုေဆာင္း သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ေက်ာက္စာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တစုုတစည္းတည္း ေတြ႕ျမင္ရပံု)

မွတ္ခ်က္။ ပံုကို ရဲရင့္ငယ္ ကေနဒါ http://www.yeyintnge.com မွကူးယူေဖာ္ျပသည္။

1/17/10

၁၁၄၆ အမရပူရ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ႏိုင္ငံ ဒဂၤါး



ဒဂၤါးေတြအေၾကာင္း ရွာလက္စ ျဖစ္ေနေတာ့ ရပ္လို႕မရေသးပါ။ မူရင္း ၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့ ပံုေကာင္းရေအာင္ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးယူရတာမို႕ ပိုစ္တစ္ခုအျဖစ္ တင္ဖို႕ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတယ္။ မူရင္းပံုေကာင္းေကာင္း တစ္ပံုရဖို႕ အခက္ခဲေတြရွိပါတယ္။

ဒီအလုပ္ကို အခ်ိန္ျပည့္မလုပ္ႏိုင္တဲ့အျပင္ ျမန္မာစကားေျပအေရးသားညံ့တဲ့သူမို႕ အေရးပါဆုံးလို႕ယံုၾကည္ရတဲ့ အခ်က္လက္ေတြကို ပံုႏွင့္တြဲတင္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ျပည့္စံုမႈမရွိပါ။

ဒဂၤါးေတြအေၾကာင္း ဆက္မေျပာခင္ တစ္ခုေျပာခ်င္တယ္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမား ေတြထက္ သိုက္သမားေတြက ႏွာတဖ်ားအျမဲသာေနတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူေတြကို သိုက္သမားေတြႏွင့္ တစ္ဂိုဏ္းထဲထားလိုက္ၾကပါစို႕။

ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ့ သိုက္သမားေတြက တူးယူဖ်က္ဆီးျပီးတဲ့ေနာက္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူေတြဆီကို သြားေရာင္းမယ္၊ ရွားပါးတဲ့ ပစၥည္းေတြဆိုရင္ ပိုျပီးေစ်းေကာင္းရေလ့ရွိတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒီႏွစ္ဦးေပါင္းမွ အက်ိဳးျမတ္ရတယ္။ အခ်ိဳ႕ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူေတြက ၾကိဳေငြသေဘာထုတ္ေပးျပီး သိုက္ရွာ/တူး လုပ္တာေတြရွိတယ္။

ေရွးေဟာင္းသုေတသန သမားေတြဟာ သိုက္သမားေတြလို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ( Financial Support )မေကာင္း။ တစ္ခါ တူးဖို႕ စီမံကိန္းဆြဲရင္ ႏွစ္ခ်ီၾကာတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ၾကာ ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာလဲဆိုတာ မခန္႕မွန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါဘဲ။ ဒါေၾကာင္႔ ေရွးေဟာင္းသုေတသနကတူးလိုက္တိုင္း ေရွ႕က သိုက္သမားေတြ စြန္႕ပစ္ထားခဲ့အပိုင္းစေတြ ၊ မလိုခ်င္လို႕ခ်န္ထားခဲ့ထားေတြကို လိုက္ေကာက္ေနသလိုပါ။

ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုတုန္းက ရခိုင္၊ ေဝသာလီရြာရဲ့ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္ ေဂါင္းရင့္ေတာကို ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာန ႏွင့္ သမိုင္းသုေတသန ဌာနတို႕ ပူးေပါင္းျပီး ေဝသာလီျမိဳ႕ေဟာင္းကုန္းအမွတ္ ( ၁၁ ) ဆိုျပီး တူးေဖာ္ၾကတယ္လို႕ သတင္းၾကားတယ္။ အစီရင္ခံစာ ထြက္၊ မထြက္ မသိပါ။ ပန္းခ်ီထူးလွ ( ေရွးေဟာင္းသုေတသန ) ရဲ့ ေဆာင္းပါးေတြရွာဖတ္ၾကည့္ရင္း သိလိုက္ပါတယ္။ ထုံးစံအတိုင္း သိုက္သမားေတြ စြန္႕ပစ္ထားခဲ့တဲ့ အိုးကြဲေတြ ၊ သူတို႕ခိုးတူးစဥ္က မေတာ္တဆ ပဲ့က်န္ခဲ့ဟန္ရွိ တဲ့ ေက်ာက္စစ္ရုပ္ အပိုင္းစေတြသာမ်ားတယ္။

ေရွးေဟာင္းသုေတသန သမားေတြက အဲလို ေကာက္သင္းေကာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူေတြက အိမ္မွာေနရင္း ေရွးပစၥည္းမ်ိဳးစံုကို ျပတိုက္တစ္ခုလို စုေဆာင္းရရွိေနပါတယ္။ အဲဒိ ပစၥည္းေတြဘယ္လို ခိုးထုတ္တယ္ဆိုတာ အရင္ပိုစ္မွာ ေရးျပီးျပီ။

ဒီေနရာမွာ အဓိကေျပာခ်င္တာက ျမန္မာေရွးေဟာင္း ဒဂၤါးေတြအေၾကာင္း ေရွးေဟာင္းသုေတသန ကေပးႏိုင္တဲ့ အခ်က္လက္ေတြဟာ ပါခ်ီပါခ်ဲ႕။ သိပ္နည္းတယ္။ သို႕ေသာ္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူေတြကေပးတဲ့ အခ်က္လက္ ေတြက မယွဥ္သာေအာင္မ်ားတယ္။ ။ ဘာေၾကာင္႔လဲ ဆိုျပီးထပ္မရွင္းလိုေတာ့ပါ။ ဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ ရဲ့ စကား " သေဘာပါသလား " ကို ယူသုံးျပီးသာ ေမးလိုက္ခ်င္ပါရဲ့ဗ်ာ။

========================

အမ်ားသိျပီးျပစ္တဲ့အတိုင္း ဘိုးေတာ္ဘုရား ေခၚ ဗဒံုမင္း( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) လက္ထက္၊ ၁၇၈၄ မွာ ရခိုင္ကို သိမ္းယူရရွိတယ္။ ရခိုင္ဘုရင္ အဆက္ဆက္က မင္းေတြဟာ ေရွးအစဥ္အဆက္ကတည္းက ဒဂၤါးခပ္လုပ္သုံးစြဲေလ့ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ရခိုင္ကို သိမ္းယူျပီးတဲ့ေနာက္ ဗဒံုမင္းဟာ " ၁၁၄၆ အမရပူရ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ႏိုင္ငံ " ဆိုတဲ့ စာတမ္းတံဆိပ္ပါ ဒဂၤါးေတြ ကို ရခိုင္မွာ ခပ္လုပ္သုံးစြဲေစတယ္။

ျမန္မာဘုရင္က အမိန္႕ေပးျပီးထုတ္လုပ္ခိုင္းတဲ့ ေခတ္ျပိဳင္မွတ္တမ္းေတာ့ မရွိပါ။ ျမန္မာဘုရင္က ခန္႕ထားတဲ့ စစ္တေကာင္းအေျခစိုက္ ရခိုင္ " အၾကီးကဲ ဘုရင္ခံ " က ၾကီးၾကပ္ ထုတ္လုပ္ေစတယ္လို႕ လို႕ဆိုတယ္။
ၼ( Coin of Arakan, of Pegu, and of Burma, Volume III, Part I by Sir Arthur P. Phayre , စာ ၁၁ ၊ ပလိတ္ျပား အမွတ္ I , ဒဂၤါးအမွတ္ ၂၃ ။ ပံုကို ၾကည္႔ပါ။




သန္းထြန္း ( ေဒးဒရဲ ) ရဲ့ စာအုပ္မွာ ဒီ ဒဂၤါးပံု မပါ၊ ပံုေကာင္းလဲ ရွာလို႕ မရေသးတာေၾကာင္႔ ရွိတဲ့ ပံုဘဲတင္လိုက္တယ္။

1/10/10

ငါးႏွစ္ေကာင္ အမွတ္တံဆိပ္အယူအဆ

( AUSPICIOUS SYMBOLS AND ANCIENT COINS OF MYANMAR By THAN HTUN ( DEDAYE ) စာမ်က္ႏွာ ၁၇၄ မွ ငါးႏွစ္ေကာင္ဒဂၤါး )



( AUSPICIOUS SYMBOLS AND ANCIENT COINS OF MYANMAR By THAN HTUN ( DEDAYE ) စာမ်က္ႏွာ ၁၃၀ မွ ငါးတစ္ေကာင္ပါ မြန္၊ခမာ ဒဂၤါး )



ငါးႏွစ္ေကာင္ အမွတ္တံဆိပ္ ကိုအနက္အဓိပၸါယ္ ေကာက္ယူရာမွာ အယူဆအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာေနၾကတယ္။ ဘိုးေတာ္ဘုရား ေခၚ ဗဒံုမင္း လက္ထက္ ( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) ေခတ္ျပိဳင္ မွတ္တမ္းေတြမ်ားေသာ္လည္းဘဲ ငါးႏွစ္ေကာင္ရဲ့ အနက္ အဓိပၸါယ္ဘယ္အယူဆကို ေဖာ္ျပထားတာမ်ိဳး ခုထိရွာမရေသးပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူမွန္တယ္လို႕ တပ္အပ္မေျပာႏိုင္။ အကုန္လုံးက မွန္းဆေျပာေနျခင္းသာျဖစ္တယ္။


" ဗိႆဏိုး " တူးေဖာ္ေရးကရတဲ့ အိုး ၊အိုးခ်မ္းပဲ့ ေတြေပၚမွာ ငါးႏွစ္ေကာင္ အမွတ္တံဆိပ္ ေတြ႕ရတယ္။ ငါးဆိုတာ ဥခ်တဲ့အခါ အသိန္းအသန္းခ်တာမို႕ တိုးပြါးျခင္း မဂၤလာအတိတ္ယူတယ္လို႕ ဆိုရေလမလား ဆိုျပီး ေဒါက္တာသန္းထြန္း မွန္းဆထားပါတယ္။ ( ေဒါက္တာ သန္းထြန္း ၊ ျမန္မာမီးဖုတ္ေျမထည္ပစၥည္း စာတမ္း )

ေၾကးဒဂၤါးတြင္ ငါးရုပ္ ဖိုမ ႏွစ္ေကာင္ ထည့္သြင္းခပ္ႏွိပ္ျခင္းမွာ ဘိုးေတာ္ဘုရား၏ နံေတာ္သင့္ တနင္းလာနံ (က) ဝဂ္အဆုံးရွိ (င) ကိုယူ၍ထည့္သြင္းခပ္ႏွိပ္ရေၾကာင္း မွတ္သားရဖူး၏။
( သေျပညိဳ ေမာင္ကိုဦး၊ ျမန္မာ ဒဂၤါးမ်ား ၊ စာမ်က္ႏွာ ၇၃ )

ဆာ အာသာ ဖယ္ရာ ရဲ့ စာတမ္းပါ ငါးႏွစ္ေကာင္ အမွတ္တံဆိပ္အယူအဆ ဟာဘယ္သူႏွင့္မွမတူ။ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ပါရမီျဖည့္က်င့္ရာ ဘဝဆက္ဆက္တြင္ " ငါး " ဘဝ ႏွစ္ၾကိမ္ျဖစ္ခဲ့တာကို ရည္ရြယ္ဟန္ရွိတယ္လို႕ ခန္႕မွန္းထားတယ္။
( Volume 3. Part I , COINS OF ARAKAN, OF PEGU, AND OF BURMA, Sir Arthur P.Phayre စာမ်က္ႏွာ ၃၃ )


သန္းထြန္း ( ေဒးဒရဲ ) ရဲ့ မွန္းဆခ်က္က ဗိႆဏိုး ေကာင္းစားစဥ္ အခ်ိန္ခါ ကတည္းကသုံးခဲ့ေသာ္လည္း ဘာကို အနက္အဓိပၸါယ္ ေဖာ္ေဆာင္တယ္ရယ္လို႕ မေသျခာ။ သို႕ေသာ္ ဘိုးေတာ္ဘုရား ေခၚ ဗဒံုမင္း လက္ထက္
( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) ဒဂၤါးေတြမွာ ခပ္ႏွိပ္ထားတဲ့ ငါးႏွစ္ေကာင္ ဟာ ၁၂ ရာသီခြင္ အမွတ္လကၡၡဏာ ေတြထဲကတစ္ခုျဖစ္တဲ့ " ကုန္ရာသီ " ( PISCES ) တပို႕တြဲလ ကိုရည္ညႊန္းတာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒိ ငါးႏွစ္ေကာင္ဟာ အဖို ၊ အမ ဒါမွမဟုတ္ အေပါင္း ႏွင့္ အႏႈတ္ ဆန္႕က်င္ဖက္ အရာႏွစ္ခု သဟဇာတျဖစ္ျခင္း။ ေပါင္းစပ္ လိုက္ဖက္ေစျခင္းျဖစ္မယ္လို႕ ဆိုတယ္။
( AUSPICIOUS SYMBOLS AND ANCIENT COINS OF MYANMAR By THAN HTUN ( DEDAYE ) စာမ်က္ႏွာ ၁၇၄ )


အမွန္ေတာ့ အဲဒိ ငါးႏွစ္ေကာင္ အမွတ္လကၡၡဏာရဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးမွန္းဆ ေျပာေနျခင္းသာျဖစ္တယ္။ မွန္ခ်င္မွ မွန္မယ္။ သာသာထိုးထိုးေတြမွန္းဆေနရင္ေတာ့ မွန္ဖို႕ထက္ မွားဖို႕သာရွိမယ္။ သိပ္အေတြးနည္ခ်ဲ႕ လိုရင္ေတာ့ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ အႏွစ္ ၅၀၀ ( 500 BC ) ေခတ္က ငါးအမွတ္တံဆိပ္ ပါ ဂရိဒဂၤါးေတြအထိ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္အျမင္ကို စိတ္ထဲရွိတဲ့ အတိုင္း ေျပာပါ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္အဆိုကိုမွ မေထာက္ခံပါ။ ကန္႕ကြက္ဖို႕လည္းမရွိ။

ဟိႏၵဴ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈဆိုင္ရာ အမွတ္လကၡၡဏာပါ ခန္႕မွန္း ေအဒီ ၂-၃ ရာစုျဖစ္မယ္လို႕ ထင္ရတဲ့ မြန္ ၊ ခမာဒဂၤါးေတြမွာ ငါးႏွစ္ေကာင္ ပါတာေတြ႕ဖူးတယ္။ တစ္ေကာင္တည္းပါတာလည္းရွိတယ္။ ေလ့လာေနဆဲသာျဖစ္လို႕ အခ်ိန္ယူရပါဦးမယ္။ ဘာမွမေျပာလိုေသးပါ။


ဟိႏၵဴ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈဆိုင္ရာ အမွတ္လကၡၡဏာပါ ခန္႕မွန္း ေအဒီ ၂-၃ ရာစုျဖစ္မယ္လို႕ ထင္ရတဲ့ မြန္ ၊ ခမာဒဂၤါး

1/9/10

ေတာအလႉ


လြန္ခဲ့တဲ့ ၄-၅ ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ အကိုလတ္ ျဖစ္သူက " တစ္ေယာက္လာလို႕ တစ္ရာျငိမ္းပါရစီ " စာတမ္းထဲက စာပိုဒ္တခ်ိဳ႕ကို အသံထြက္ ဖတ္ျပရာက ဆရာေနဝင္းျမင့္ကို ဒီစာအုပ္ႏွင့္အတူ သိလာခဲ့တယ္။ ၾကိဳက္လြန္းလို႕ ဒီစာအုပ္ကေလးကို အကိုဆီကေတာင္းယူလာခဲ့တယ္။ ဘယ္သြားသြား ဒီစာအုပ္ကို ယူသြားျဖစ္တယ္။ တစ္ၾကိမ္မက အခါခါျပန္ဖတ္ပါတယ္။ အခြင့္ၾကဳံရင္ ဆရာ ေနဝင္းျမင့္ ဆီက တရားဝင္ ခြင့္ေတာင္းျပီး အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္မယ္လို႕ စိတ္ကူးမိဖူးတယ္။ ခုေတာ့ စိတ္မကူးရဲေတာ့ပါ။


ေနဝင္းျမင့္
ေတာအလႉ ႏွင့္ လူမႈစီးပြါး ရသအက္ေဆးမ်ား

မာတိကာ
၁။ တာဟန္းေစ်း
၂။ ဂင့္ဂဲေစ်း
၃။ ပြဲသိမ္းမင္းႂကြလာျပီဆို ေမာင္းမေတြကၾကိဳ
၄။ တစ္ေယာက္လာလို႕ တစ္ရာျငိမ္းပါရစီ
၅။ ေတာအလႉ


ေနဝင္းျမင့္၏အမွာ
ဤစာအုပ္ပါ ရသဟန္ လူမႈစီးပြါးစာတမ္းမ်ားသည္ ဓနစီးပြါးေရးမဂၢဇင္းတြင္း အခါအားေလွ်ာ္စြာ ကြၽန္ေတာ္ေရးျဖစ္ခဲ့သည့္ စာစုမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သည္စာအုပ္တြင္ ေစ်းႏွစ္ေစ်း ( တာဟန္းေစ်းႏွင့္ ဂင့္ဂဲေစ်း )၊ နတ္ပြဲႏွစ္ပြဲ( ကူနီထန္းေတာရြာ ကိုၾကီးေက်ာ္နတ္ပြဲႏွင့္ ဆမိတ္ခံုနယ္ ဦးတင့္တယ္နတ္ပြဲ ) ႏွင့္ ေတာအလႉ (ေက်းလက္ေနတို႕၏ သားရွင္ျပဳ သမီးနားထြင္းလႉပြဲ ) တို႕ကို စုစုစည္းစည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။

တစ္နည္းအားျဖင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာေက်းလက္ရနံ႕ပါဝင္သည့္ ရသစာတမ္းမ်ားဟု ဆိုႏိုင္ေကာင္းပါသည္။ ေတာင္းပန္လိုသည့္အခ်က္မွာ "ပြဲသိမ္းမင္းႂကြလာျပီဆို ေမာင္းမေတြကၾကိဳ " စာတမ္းကို ကြၽန္ေတာ္၏ ျမိဳ႕ျပပိုးမႊားမ်ားစာအုပ္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ၏စာအုပ္ပါ စုစုစည္းစည္းပါေစလိုသည့္ဆႏၵျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ထည့္သြင္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သည္အတြက္ ခ်မ္းေျမ့ရတနာ စာေပ၏ စုစည္းမႈမဟုတ္ဘဲ ကြၽန္ေတာ္၏ စိတ္ကူးျဖင့္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ေတာင္းပန္လိုပါသည္။

ကြၽန္ေတာ့္စာတမ္းမ်ားကို ေဖာ္ျပေပးခဲ့သည့္ ဓနစီးပြါးေရးမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာအဖြဲ႕ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္၏ ေတာအလႉစာတမ္းကို မႏၲေလး တကၠသိုလ္ ျမန္မာစာဌာန " ျမန္မာစာ ပါရဂူအၾကိဳသင္တန္း" တြင္ " ေနဝင္းျမင့္၏ ေတာအလႉစကားေျပေရးဟန္" ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ သုေတသနစာတမ္းတင္သြင္းကာ ေဝဖန္အကဲျဖတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ ဆရာဦးေအာင္ေနမ်ိဳးႏွင့္ မႏၲေလး တကၠသိုလ္ ျမန္မာစာဌာနက ဆရာ ဆရာမ အားလုံးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေဝေပးသည့္ ဆရာဦးလွပိုင္ ( ခ်မ္းေျမ့ရတနာ စာေပ ) ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ေနဝင္းျမင့္
၂၀၀၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ
မႏၲေလးျမိဳ႕။